Nog wat foto's.

De Mannen en wij.

Bonuswandeling.

Verslag door Yvonne.
Zaterdag 8 augustus 2009
Etappe: Scheveningen – Noordwijk aan Zee 23 km

Een zomerdag die bewolkt begint , feestelijk zonnig eindigt en smaakt naar meer!
Met tram 9 reizen we af naar Scheveningen en stappen uit bij het eindpunt aan het Zwarte Pad. Mea en Liesbeth zijn er vandaag niet bij. De PiPa-dames zijn met zijn vieren.
Het wordt een dag met zee, zon en zand en er is weinig wind. We hebben ons warm aangekleed, want de zon laat zich ’s morgens nog niet zien. De eerste etappe loopt over het strand van Scheveningen naar de Wassenaarse slag. In de verte komt een groepje ruiters aan. Het is een vreemde setting: man en vrouw voorop, dan twee mannen en een stuk daarachter een jeep. Er klopt iets niet aan de mannen, er si iets met de kleding. Het blijkt Trix te zijn met escorte!
Het strand is nog leeg en dat lost het zoeken naar een pasplek snel op. Waar één PiPa de open ruimte vrijelijk benut, zoeken andere PiPa’s bescherming achter de helmsprietjes tegen de duinrand aan. In de verte zien we op zee tientallen schepen voor anker liggen. Bernadette vertelt dat het een parkeerplaats is voor de schepen die vanwege de crisis geen vracht hebben. Omdat in de haven liggen te kostbaar is kiest men een plek kilometers uit de kust.

Koffiestop aan de Wassenaarse slag. Het wordt al drukker op het strand. Wat is de open ruimte van de zee toch heerlijk. De volgende etappe loopt naar Katwijk. De route is makkelijk: over het strand naar het noorden. Geen gezoek naar rood-witte streepjes. We lopen stevig door en steken voorbij Katwijk de duinen in. Langzaam breekt de zon door, het wordt warmer. Langs het duinpad snoepen we van de kleine braampjes. Marjan spot wilde rucola. Het pad leidt door prachtig glooiend duingebied. In Noordwijk gaan we weer het strand op. Bij een trendy strandtent gaan de schoenen uit en genieten we in de volle zon van een drankje.

Met de bus gaan we terug naar Den Haag. De PiPa-mannen zijn inmiddels gestart met de voorbereidingen voor het diner van vanavond. Eén vraag houdt ons nu bezig: Hoe hebben de mannen het met elkaar? Klikt het tussen hen net zo goed als tussen de PiPa-dames?
Na een verfrissende douche gaat de galakleding aan. Op naar het diner dat fantastisch is voorbereid door Arnoud en Alfred, met hulp van Willen, Chris en Kees.

Foto's Strandwandeling.

VAN HOOG ELTEN NAAR MILLINGEN.

Redelijk goed geslapen. Wat vaker wakker want het was warm op de kamer.

Een heerlijk verzorgd ontbijt en iets na negenen zijn we weer zover. Even poseren voor "ons" Herenhuis en daar gaan we weer.

Vandaag is de etappe naar Millingen en slechts 12km. Eitje!!

Het is droog, maar nog steeds benauwd weer. We hoeven gelukkig niet weer omhoog naar hoog Elten maar kunnen onderlangs lopen om weer op het Pieterpad uit te komen.

We lopen richting Spijk en passeren dan weer de grens met Nederland. (Elten ligt nl in Duitsland).

Spijk is een piepklein dorpje aan de Rijn. Je vraagt je af wie hier gaat wonen zo ver van de bewoonde wereld.

Direct na Spijk gaan we over de dijk lopen langs de rivier de Rijn. We zijn hier in het natuurgebied De Gelderse Poort. Het is zondag, mooi weer, dus veel dagjesmensen. De dijk is druk met fietsers. We lopen naar Tolkamer en gaan daar lekker op een terrasje zitten op de "Boulevard".

We zien daar mooie splinternieuwe appartement gebouwen. Allemaal leeg. Ook hier heeft de crisis toegeslagen. De kleine, leuke dijkhuisjes die er achter staan zullen niet blij geweest zijn met hun grote reuzebroers.

Vanaf Tolkamer is het nog 4km. Deels over de dijk en daarna langs watersportcentrum De Bijland. Weer een prachtig gebied.
Vlak voor Millingen moeten we de Rijn over. Dat gaat hier met het pontje. Leuk is dat. Het is toch net schoolreisje.
In Millingen nog even iets drinken en dan met de bus naar Nijmegen. Bernadette wordt in Millingen opgehaald door haar Alfred, dus die blijft daar achter.
In Nijmegen splitsen de wegen van de andere dames. Tot de volgende keer.

3E ETAPPE

VAN DOETINCHEM NAAR HOOG ELTEN.

We zijn Doetinchem al snel uit. We moeten even een stukje langs een industrieterrein.

Na ongeveer 7km arriveren we bij recreatiepark Stroombroek. We besluiten om daar, in de schaduw, even te pauseren en onze meegebrachte lunch op te eten.

Inmiddels zien we de zon verdwijnen en horen we het in de verte rommelen. Hmm! Da's minder!

Toch maar weer verder.

Na een tijdje komen we bij het Bergherbos. Prachtig is het hier. Het heeft steile, holle wegen, dus onze klimbenen worden hier op de proef gesteld.

Het wordt helaas ook steeds donkerder en het begint hoe langer hoe meer te onweren. Dan barst de bui los. Wie wat aan regenkleding bij zich heeft doet dat toch maar aan. We proberen wat te schuilen onder een boom, maar veel helpt dat ook niet. Het water gutst langs de boomstam af.

Margriet heeft het niet zo op onweer en is druk bezig met het tellen van de seconden tussen de flits en de slag.

Yvonne zegt dat we de vogels in de gaten moeten houden. Zolang die zingen valt het wel mee.

Maar ja, helaas. Die hielden er op een gegeven ogenblik toch ook mee op. Zolang we in dat bos liepen vond ik het niet zo eng. Zoveel bomen om je heen. Zou wel toeval zijn als net die ene vlak bij je getroffen zou worden. Voor we het open veld weer in moesten lopen toch nog maar even gewacht.

Al met al heeft die onweersbui toch meer dan een uur geduurd. De regen hield helaas niet op. Werd wel wat minder.

Met nog zo'n 3km te gaan blijkt dat we ergens een afslag hebben gemist. We zijn van het kaartje afgelopen en kunnen ons even niet meer oriënteren. Daar stopt gelukkig een erg vriendelijke motorrijder met een Tom Tom systeem. Hij neemt alle tijd om uit te zoeken hoe we weer op het pad uit kunnen komen. Jammer genoeg moeten we daar wel weer een stukje voor terug. Weer een paar km extra. Och ja. Zijn we nu inmiddels wel gewend.

De omgeving is erg mooi. Het is zo jammer dat je er met die regen iets minder van kunt genieten. Je moet goed kijken waar je loopt want er zijn nogal wat diepe plassen ontstaan.

Dan is daar ineens Hoog Elten. Wij moeten toch weer naar beneden want het B&B waar we naartoe gaan is in Laag Elten.

Als een paar verzopen katten komen we daar aan. Een prachtige B&B. Herenhuis Elten.

www.herenhuiselten.nl

Dat heeft Bernadette toch maar weer puik geregeld. Daar staan we dan met onze druppende kleding en modderschoenen. Die schoenen kunnen gelukkig in de gang blijven staan.

Onze kamers worden gewezen en we krijgen een lekkere kop thee.

Even uitrusten, douchen en omkleden. Sommigen doen even een tucje.

Dan gaan we lekker eten bij een Italiaans restaurant. Heerlijk gegeten, lekker wijntje erbij. Relaxed.

Rond half elf terug in de B&B en meteen door naar bed.