Net terug van onze vakantie en met Chris zijn verjaardag voor de deur, gaan Margriet en ik weer op pad om op tijd in Roermond te zijn. De NS helpt niet echt mee want na Weert rijden er geen treinen. Helaas. Maar we moeten zeggen: het alternatief liep gesmeerd. Er werd luidkeels verkondigd waar we moesten lopen om bij de juiste bus te komen.
Tsja; niet iedereen had dat dus gehoord en zo stapte Bernadette vrolijk in de bus naar Sittard in plaats van Roermond. Kost haar een hoge taxi-rekening om nog enigszins op tijd in Odiliënberg aan te komen.
Het is prachtig weer. Blauwe lucht, de zon schijnt en het wordt zo'n 27 graden. En dat op 1 oktober!!
Om 1 uur starten we. Yvonne loopt vandaag niet mee i.v.m. een congres. Ze komt vanavond voor het eten.
Door een mooi bosgebied lopen we naar Montfort. Dit was het meest zuidelijke bolwerk van het hertogdom Gelre. Alleen de ruïne van het kasteel getuigt hier nog van.
In de Tweede Wereldoorlog is Montfort bijna helemaal van de kaart geveegd door geallieerde bombardementen. Op het lokale kerkhof is nog een massagraf met monument te vinden.
Ook zijn er kleine monumentjes langs de weg.Een voor Britse soldaten die hier vochten en een voor een neergestortte Britse Halifax, waarvan de bemanning omkwam.
We drinken koffie op een terras in de schaduw, waterflesjes vullen en weer verder.
Een afwisselend landschap met bos, weilanden, moerasland, kleine beekjes enz.
Het is warm dus het lopen is vermoeiend. Bij Slek stoppen we nog eens om wat fris te drinken op een terrasje.
Dan het laatste stuk voor vandaag. Onze overnachting is dit keer in Susteren bij de fam. Slijpen. We worden zeer hartelijk ontvangen. Mevrouw Slijpen gaat zelfs voor ons koken. We gaan lekker op haar terras zitten met een koel flesje witte wijn. Dat had ze allemaal voor ons klaar staan in de koelkast.
Inmiddels is Yvonne gearriveerd.
Het eten werd opgediend en het liet ons zeer goed smaken. Een heerlijk 3 gangen diner met groente uit haar eigen tuin. Geweldig.
Na het eten hebben we nog een tijdje op het terras gezeten. Iedereen was erg moe dus nadat we allemaal een frisse douche hadden genomen lagen we voor half elf allemaal in bed.
Na een lekker ontbijtje gaan we om kwart voor 9 weer op pad. We volgen een mooi wandelpad om voorbij Susteren het Pieterpad weer op te pikken. Daarna een stukje Duitsland in. Dit stukje was na WO II als "Wiedergutmachung"aan Nederland gegeven. In 1963 werd de grenswijziging (tegen betaling) weer ongedaan gemaakt. Verder via Isenbruch en Millen tot we vlak voor Sittard Nederland weer binnenlopen. We lopen in Sittard een stuk langs de Geleenbeek, de langste beek van Nederland. Dan arriveren we op de Markt. Ik wist niet dat Sittard zo'n prachtig centrum heeft. Het is er gezellig. Veel mensen op de terrasjes. Muziek van een blaaskapel.
Wij drinken hier ook koffie en besluiten om het voor vandaag voor gezien te houden. Gisteren 23km en vandaag nog 12.
We wandelen allemaal terug naar het station, weer op weg naar huis.
