maandag 27 juli 2009

VAN HOOG ELTEN NAAR MILLINGEN.


Redelijk goed geslapen. Wat vaker wakker want het was warm op de kamer.
Een heerlijk verzorgd ontbijt en iets na negenen zijn we weer zover. Even poseren voor "ons" Herenhuis en daar gaan we weer.
Vandaag is de etappe naar Millingen en slechts 12km. Eitje!!
Het is droog, maar nog steeds benauwd weer. We hoeven gelukkig niet weer omhoog naar hoog Elten maar kunnen onderlangs lopen om weer op het Pieterpad uit te komen.
We lopen richting Spijk en passeren dan weer de grens met Nederland. (Elten ligt nl in Duitsland).
Spijk is een piepklein dorpje aan de Rijn. Je vraagt je af wie hier gaat wonen zo ver van de bewoonde wereld.


Direct na Spijk gaan we over de dijk lopen langs de rivier de Rijn. We zijn hier in het natuurgebied De Gelderse Poort. Het is zondag, mooi weer, dus veel dagjesmensen. De dijk is druk met fietsers. We lopen naar Tolkamer en gaan daar lekker op een terrasje zitten op de "Boulevard".
We zien daar mooie splinternieuwe appartement gebouwen. Allemaal leeg. Ook hier heeft de crisis toegeslagen. De kleine, leuke dijkhuisjes die er achter staan zullen niet blij geweest zijn met hun grote reuzebroers.


Vanaf Tolkamer is het nog 4km. Deels over de dijk en daarna langs watersportcentrum De Bijland. Weer een prachtig gebied.
Vlak voor Millingen moeten we de Rijn over. Dat gaat hier met het pontje. Leuk is dat. Het is toch net schoolreisje.
In Millingen nog even iets drinken en dan met de bus naar Nijmegen. Bernadette wordt in Millingen opgehaald door haar Alfred, dus die blijft daar achter.
In Nijmegen splitsen de wegen van de andere dames. Tot de volgende keer.































3E ETAPPE
















VAN DOETINCHEM NAAR HOOG ELTEN.


We zijn Doetinchem al snel uit. We moeten even een stukje langs een industrieterrein.
Na ongeveer 7km arriveren we bij recreatiepark Stroombroek. We besluiten om daar, in de schaduw, even te pauseren en onze meegebrachte lunch op te eten.
Inmiddels zien we de zon verdwijnen en horen we het in de verte rommelen. Hmm! Da's minder!
Toch maar weer verder.
Na een tijdje komen we bij het Bergherbos. Prachtig is het hier. Het heeft steile, holle wegen, dus onze klimbenen worden hier op de proef gesteld.
Het wordt helaas ook steeds donkerder en het begint hoe langer hoe meer te onweren. Dan barst de bui los. Wie wat aan regenkleding bij zich heeft doet dat toch maar aan. We proberen wat te schuilen onder een boom, maar veel helpt dat ook niet. Het water gutst langs de boomstam af.


Margriet heeft het niet zo op onweer en is druk bezig met het tellen van de seconden tussen de flits en de slag.
Yvonne zegt dat we de vogels in de gaten moeten houden. Zolang die zingen valt het wel mee.
Maar ja, helaas. Die hielden er op een gegeven ogenblik toch ook mee op. Zolang we in dat bos liepen vond ik het niet zo eng. Zoveel bomen om je heen. Zou wel toeval zijn als net die ene vlak bij je getroffen zou worden. Voor we het open veld weer in moesten lopen toch nog maar even gewacht.
Al met al heeft die onweersbui toch meer dan een uur geduurd. De regen hield helaas niet op. Werd wel wat minder.

Met nog zo'n 3km te gaan blijkt dat we ergens een afslag hebben gemist. We zijn van het kaartje afgelopen en kunnen ons even niet meer oriënteren. Daar stopt gelukkig een erg vriendelijke motorrijder met een Tom Tom systeem. Hij neemt alle tijd om uit te zoeken hoe we weer op het pad uit kunnen komen. Jammer genoeg moeten we daar wel weer een stukje voor terug. Weer een paar km extra. Och ja. Zijn we nu inmiddels wel gewend.
De omgeving is erg mooi. Het is zo jammer dat je er met die regen iets minder van kunt genieten. Je moet goed kijken waar je loopt want er zijn nogal wat diepe plassen ontstaan.
Dan is daar ineens Hoog Elten. Wij moeten toch weer naar beneden want het B&B waar we naartoe gaan is in Laag Elten.
Als een paar verzopen katten komen we daar aan. Een prachtige B&B. Herenhuis Elten.
Dat heeft Bernadette toch maar weer puik geregeld. Daar staan we dan met onze druppende kleding en modderschoenen. Die schoenen kunnen gelukkig in de gang blijven staan.
Onze kamers worden gewezen en we krijgen een lekkere kop thee.
Even uitrusten, douchen en omkleden. Sommigen doen even een tucje.
Dan gaan we lekker eten bij een Italiaans restaurant. Heerlijk gegeten, lekker wijntje erbij. Relaxed.
Rond half elf terug in de B&B en meteen door naar bed.




START TWEEDE RONDE.



Het tweede weekend is op 27 en 28 juni. We verzamelen om 11 uur in Doetinchem op het station. Dat valt al niet mee want de trein van Den Bosch naar Utrecht is uitgevallen, dus dat wordt omrijden en dan is het ook nog de TT van Assen. Dat kostte Marianne en Mea de nodige tijd om Assen uit te komen. Maar uiteindelijk zijn we allemaal gearriveerd en beginnen we met koffie bij de plaatselijke bakker.
Altijd een goede start. We mochten gelukkig ook nog gebruik maken van hun toilet en daar gingen we dan.
Het was benauwd warm. Het tempo was daarom iets langzamer dan de vorige keer. De etappe is gelukkig ook niet zo lang. Van Doetinchem naar Hoog Elten: 19 km.

donderdag 23 juli 2009

VORDEN - DOETINCHEM




Het is fris. De lucht is vochtig. "Bad hairday"dus. Als we het dorp uitlopen passeren we kasteel Vorden. Ziet er prachtig uit. We lopen door de bossen richting Linde. Volgens het boekje zou je daar koffie kunnen drinken, maar helaas moesten we daar nog een dikke kilometer voor omlopen. Dat doen we niet. We wachten wel tot de volgende stop.






Weer verder door weilanden en bossen richting het gehucht Varssel. We passeren een golfbaan met een clubhuis. Joepie! Koffie! We zijn allemaal wat verkleumd dus dat zou er wel ingaan. Maar helaas. Er staan enkele heren die ons met een Achterhoeks accent, op een beleefde, ietwat bekakte manier vertellen, dat dat clubhuis toch alleen voor leden is. Pfff. Van de weersomstuit slaan we de verkeerde weg in. 2 km omgelopen en nog geen koffie. We hebben ons brood opgegeten op een vochtig bankje in het bos. Misschien volgende keer zelf iets meenemen?


Na 3 uur lopen arriveren we in Zelhem. We stoppen bij Café 't Witte Paard http://www.hetwittepaard.nl/ De gastheer had net verse soep gemaakt. Geweldig. Hij smaakt fantastisch. Kop koffie erbij en we komen weer helemaal bij.
Dan nog het laatste stuk. Nog ongeveer 8 km. Het stuk door Doetinchem tot aan het eindpunt is niet leuk. Iedereen is moe en heeft het wel gehad. De wijk waar we door lopen is ook niet inspirerend.
Maar dames, we hebben het wel gehaald. We ploffen bij La place op de bank voor het nodige calorie rijke voedsel en wat te drinken. Iedereen vond het leuk, dus de volgende etappe wordt gepland voor eind juni. Nog een stukje lopen naar bus en trein en weer naar huis.













woensdag 22 juli 2009

DE START.


Er komt een levendige e-mail correspondentie op gang. Er worden data uitgewisseld en er moet natuurlijk een naam verzonnen worden. Van PPV-sters komen we via Tippelaars toch op de Pipa's. Kort en bondig.

Er moet besloten worden waar we beginnen. Tenslotte waren er al die het eerste stuk al hadden gelopen. Het wordt dus: start in Vorden.

Het eerste weekend is gepland en op vrijdag 3 april komen we bij elkaar in Hotel de Gravin van Vorden http://www.gravinvanvorden.nl/ .
We starten met een heerlijk diner. De wijn vloeit rijkelijk. Misschien iets teveel voor de tocht van de volgende dag?

Och, wat kan het ons schelen. Het was een heel gezellige kennismakings avond. Het klikte tussen de dames dus het zal allemaal wel lukken.

Na een goed verzorgd ontbijt gaan we om 9 uur aan de tocht beginnen. Van Vorden naar Doetinchem. Meteen al een etappe van 26 km. Oeps, wel veel zeg. Ik ben geen lange afstand loopster, maar we laten ons niet kennen.

vrijdag 17 juli 2009

PLANNEN MAKEN.

Het begon allemaal op de verjaardag van Bernadette. Begin januari 2009. Margriet gaf haar een Pieterpad wandelboekje cadeau. Deel 2. Marianne was daar ook. Die begon wild enthousiast te vertellen dat zij het eerste gedeelte al had gelopen. Dit werkte zo aanstekelijk dat Bernadette en Margriet daar aan die keukentafel besloten om dat pad ook te gaan lopen. Het gezelligst is dat natuurlijk met een groepje vrouwen. Dus.... Bernadette vroeg Yvonne, Marianne haar buurvrouw Mea en Margriet strikte mij, Liesbeth.